Living in the love of the common people.
(Paul Young, 1983)
Claire nummer 22, Meiden met ballen, is uit. Een kijkje op het moderne, westerse leven in 43 gags.
Claire en Ricky hebben de nodige relatieproblemen en ieder zoekt op zijn manier een oplossing om zijn/haar partner opnieuw te verleiden. Een nostalgische blik naar vroeger waarin
beiden naar het schijnt nog verliefd op elkaar waren en het hebben van een relatie niet zo ingewikkeld was. Tijden veranderen: vroeger was zoenen romantisch, nu is zoenen "goed
tegen tandbederf".
Brix op haar beurt heeft niet alleen moeite met het juiste brood kiezen maar ook met haar verzekeringsagent. Verder gaat ze om de zoveel tijd op vrijgezellenjacht in de supermarkt.
Tegenwoordig heet dat "Supermarktdaten". Een eindje verderop promoveert Brix een fietsendief tot autodief.
Chatten en flirten zijn synoniemen geworden. Reclameslogans worden door de fabrikant niet waargemaakt, Nordic walking is een rage geworden. Milieugroepen, hulpvaardige barmans en
de ouders van Claire passeren de revue. Mannen lezen seksbladen en vrouwen hebben liever kasteelromannetjes. Modern times.
De geschiedenis van de strip Claire begint in 1987 toen het duidelijk was dat het vrouwen-weekblad Flair een nieuw jasje moest krijgen met een eigen strip. Vanaf
maart 1988 kunnen we wekelijks een Claire-gag lezen. Er is zelfs over de naam nagedacht! Het moest een naam worden met een drietalige uitleg: Nederlands, Frans en Engels. Volgens
de makers was het meteen duidelijk dat de hoofdpersoon iemand moest zijn waarmee de Flair-lezer zich kon identificeren.
Daarnaast zien we de volgende helden: Jup, de workaholic; vriendin Brix; de donkere bokser Ricky en Pimmetje, de kat.
Claire is van tekenaar Robert van der Kroft en scenaristen Jan van Die en Evert Geradts. Oorspronkelijk werd de strip door de zogenoemde Wiroja's gemaakt, een
samenstelling van Robert van der Kroft (tekenaar) met Wilbert Plijnaar en Jan van Die (scenaristen). Wilbert verhuisde in 1996 naar de Verenigde Staten om te gaan
werken voor studios als Warner Brothers, Dreamworks en Walt Disney. Zo heeft hij meegewerkt aan films zoals Ice Age en Over the hedge.
Het is een bekend fenomen: veel strips die wekelijks in kranten en/of tijdschriften verschijnen zijn leuk omdat ze maar één keer per week verschijen. De lezer kijkt er de hele week
naar uit. Een album vol met min of meer dezelfde terugkerende grappen en grollen is ietwat vermoeiend.
Ik weet zeker dat de auteurs op allerlei wijzen inspiratie opzoeken: nieuws volgen, brainstormen, moderne tendensen volgen... Maar sommige grappen worden denk ik te veel
uitgemolken. Bijvoorbeeld de terugkerende grap over “zoenen is goed tegen tandbederf”. Of de Nordic walking-cyclus. Wat wel leuk is ontwikkeld zijn Ricky's versierpogingen en de
bijgevolgde misverstanden als hij bijvoorbeeld in een restaurant door een woedende horde (huis)mannen wordt aangevallen en van slijmbal en uitslover beschuldigd wordt. Maar ik
begrijp dat het moeilijk is om steeds elke week een nieuwe en originele grap te moeten bedenken.
De moderne mens heeft een chronisch gebrek aan emoties. Daarom zoekt hij of zij dit in surrogaten: chatten, relatie nieuw leven inblazen, supermarktdaten, thuis klussen, in
reclamefilmpjes optreden, trouwringen en huwelijksreizen via internet bestellen met alle economische gevolgen van dien. Maar soms denk ik dat Claire en vrienden zich het leven
onnodig ingewikkeld maken.
Santiago Martín
| 
