Op zoek naar een droom In 2007 won Olivier Schrauwen de Turnhoutse Debuutprijs met de strip My Boy. De man die zijn baard liet groeien is zijn tweede werk. Zeven intrigerende (beeld)verhalen vertaald “in een keurige prent” met exotische kleuren en lijnen. Met de verhalen van Olivier Schrauwen krijgt de lezer steeds een specifieke taak toebedeeld. De ze moet zelf nadenken en eindjes aan elkaar vastknopen. Deductie is een sleutelbegrip. In het openingsverhaal Congo Chromo komen we in het diepe, kolonialistische Afrika terecht waarin surrealistische knipoogjes en motieven hier en daar op subtiele wijze worden verspreid: Een tak verandert bijvoorbeeld in een gevaarlijke slang. Midden in het wrede oerwoud duikt er een gastvrije kastelein op die ‘de man die zijn baard liet groeien’ en zijn metgezel van eten en drinken voorziet. Haartypes is een traktaat over haarwetenschap. Mensen worden in haarcategorieën ingedeeld naar gelang het haar en de groei van bepaalde hersendelen: "Uw haar behoort tot het type F". Een anatomische speurtocht door het menselijk brein: een fusie tussen twee wetenschapsvelden, Frenologie en Trichologie, oftwel, de leer der hersendelen en de leer van haarproblemen. Het verhaal De opdracht is een postmoderne parodie op het bekende verhaal van de kat en de muis waarin de wetten der narratologie op een ludieke wijze worden overtreden. Op tekenles moet er een tekenopdracht met verschillende ingrediënten worden voltooid. Er zijn geschreven regels om een verhaal te vertellen maar regels zijn eigenlijk bedoeld om gebroken te worden. Een Sherezade-spel tussen verhaalniveau's die het oneindige karakter van het vertellen benadrukt. In prachtige zwart-wit-grijs tinten lezen we in het verhaal De man die zijn baard liet groeien hoe een marginaal persoon doelloos door stad en land zwerft en uiteindelijk op een tragisch-komische wijze om het leven komt. Kortom, Life´s a Bitch and then you die. Oproep van vraagtekens: Waar komt die man vandaan? Wat zoekt hij? Waar gaat hij heen? Mooie witte, open kaders die met een paar simpele streken eenzaamheid en absurditeit benadrukken. Vervolgens komen we in een sprookjesachtige wereld terecht, in Hij was een mooie man, met een breed voorhoofd..., met kastelen, ‘trouwe viervoeters’ en ‘wolken met ranzige schapenvacht’, sultans en harems. Reizen is een belangrijk motief want er wordt te paard en per trein door betoverende landschappen gereisd. In het droomachtige verhaal Het slot gaat een vrouw tevergeefs op zoek naar sardienen en ‘heerlijke kaas’. Dienstbaarheid staat centraal maar toch mis ik de clou van dit verhaal. In De Grot wordt het (Bijbelse) scheppingsverhaal op een kunstachtige wijze geïnterpreteeerd. Tevens doet ons dit verhaal denken aan Plato's allegorie van De grot. Het verhaal van Schrauwen is een speurtocht naar ‘de grenzen van je verbeelding’. De kunstenaar als surrogaat voor God. Via Kunst is het dus blijkbaar mogelijk om ‘een wereld van eindeloze mogelijkheden en grenzeloze creatie’ binnen te treden. De imaginist is een zoetzuur verhaal over een invalide man die zijn saaie leven opvult met fantasierijke gedachten. Wederom is fantasie 'n belangrijk thema en aanknopingspunt om de keerzijde van het leven op een volwaardige manier te accepteren. Een bekend Amerikaans stripmotief (Superman) schiet te hulp om obstakels te overwinnen. Mooi spel met kleuren om de afwisseling tussen werkelijkheid (invalide man) en droom en/of wens duidelijk te maken. Zeven beeldverhalen die zeven werelden voorstellen waarin droom, fantasie, hunkering, quasi-wetenschap, reizen, luchtspiegelingen, escapisme op prentachtige wijze prominent aanwezig zijn. Santiago Martín De man die zijn baard liet groeien - Olivier Schrauwen; 112 pagina's in kleur; uitg. Bries (www.bries.be), ISBN 978-90-76708-96-6 Te verkrijgen bij de stripspeciaalzaak. De prijs bedraagt € 19,95.